مرتضایی:از آن گزارشگر می‌خواهم از عموم جامعه ایران عذرخواهی کند/ فوتسال به نماد غرور ملی افغانستان تبدیل شده است/فردا ممکن است هر اتفاقی رخ بدهد اما …

در همین راستا گفت‌وگویی با مجید مرتضایی داشتیم و با سرمربی ایرانی تیم ملی افغانستان درباره حواشی بازی تیم‌های فوتسال زیر ۱۷ سال ایران و افغانستان و همینطور دیدار پیش روی تیم ملی بزرگسالان ۲ کشور صحبت کردیم که در ادامه می‌خوانید.

از آن گزارشگر می‌خواهم از عموم جامعه ایران عذرخواهی کند

حرف‌های مرتضایی با اشاره به درگیری‌های پس از بازی دو تیم زیر ۱۷ سال ایران و افغانستان آغاز شد و گفت: «ما باید از دو دیدگاه به این مسئله نگاه کنیم. اول از هر چیزی باید به ماهیت فوتسال که ورزش است که قابل پیش‌بینی نیست. شاید این برای اولین بار بود که تیمی از ایران مقابل تیمی از افغانستان شکست خورده بود. به هر حال مسائل و حواشی‌ای به وجود آمد که به نظرم از سوی هر دو طرف باید کنترل می‌شد؛ هم از سوی عزیزان‌مان در تیم ملی ایران بعد از مسابقه و از طرفی هیجانی شدن برخی از گزارشگران که در افغانستان اتفاق افتاد، غلط بود. اینکه گزاشگر این مسائل را به چیزهای دیگری ارتباط بدهد، درست نبود. اتفاقا ایشان با ما در مسابقات مختلف در ارتباط بوده و از ایشان درخواست دارم که از عموم جامعه ورزشکاران در ایران دلجویی کند».

برخی تجربیات شخصی خودشان را دخیل می‌کنند

او ادامه داد: «از طرف دیگر باید بپذیریم که ماهیت ورزش نزدیک‌‌تر کردن دل‌ها به یکدیگر است نه نفرت‌پراکنی. البته عموم جامعه ایران و افغانستان از این قضیه مستثنی هستند و افراد بسیار محدودی هستند که به این حواشی به دلایل تجربیات شخصی دامن می‌زنند. مسائل نژادپرستانه نه تنها در ایران و افغانستان که در کل دنیا محکوم شده است و نباید مسائل غیرورزشی را دخالت بدهیم و حساسیت ایجاد کنیم».

در کل دنیا هیچ نژادی بر نژاد دیگری برتری ندارد

سرمربی تیم ملی افغانستان با تاکید بر اینکه بسیاری از بازیکنان افغانستانی در ایران بازی و زندگی می‌کنند، اضافه کرد: «ممکن است در بازی فردای تیم ملی بزرگسالان ایران و افغانستان حساسیت‌هایی ایجاد شود ولی ما روابط بسیار خوبی داریم. خیلی از بازیکنان ما (تیم ملی افغانستان) در لیگ برتر ایران بازی می‌کنند. در گیتی‌پسند محمد صفری را داریم. در سن‌ایچ ساوه اکبر کاظمی را داریم. در تیم گرگان آقای مهدی نوروزی را داریم. در صنعت‌نفت اصفهان آقای محمد مرادی را داریم. بعضی از این‌ها مقابل هم‌بازیان‌شان بازی می‌کنند که در ایران خیلی با هم رفیق هستند. این‌ها سال‌ها در ایران فوتسال بازی می‌کنند و  از هم جدا شده نیستند. اینطور نیست که تفاوتی بین بازیکن‌های ایرانی و افغانستانی وجود داشته باشد. این نشان می‌دهد که نژاد، فرهنگ، گویش و ادب ما با هم یکی است و نه در اینجا که در کل دنیا هیچ نژادی بر نژاد دیگر برتری ندارد. همه چیز باید در قالب احترام متقابل باشد و چه بسا این باعث نزدیک شدن دل‌ها می‌شود».

فوتسال به نماد غرور ملی افغانستان تبدیل شده

مرتضایی در واکنش به این سوال که چه مسائلی در پیشرفت فوتسال افغانستان دخیل بوده، اینطور توضیح داد: «درباره جایگاه فعلی افغانستان چند اتفاق دست به دست هم داد تا این اتفاق زیبا برای فوتسال این کشور رخ بدهد. در واقع این روزها فوتسال به ورزش اول افغانستان تبدیل شده و خیلی از مردم فوتسال را به عنوان یک نماد غرور ملی در ورزش می‌دانند و این باعث افتخار ماست که به عنوان یک عضو کوچک بتوانیم در کنار بازیکنان و مربیان ایرانی و افغانی این اتفاق را رقم بزنیم. هیچ چیز شیرین‌تر از خوشحالی مردم یک کشور نیست که اتفاق افتاد و تیم ملی افغانستان به جام جهانی رفت. چقدر پیام‌های شادی دریافت کردیم و چقدر مردم افغانستان احساس غرور کردند. جای این موفقیت خالی بود و این باعث افتخار ماست که نقش کوچکی در رقم خوردن این موفقیت داشته‌ایم».

ایران و افغانستان قابل جدا شدن نیستند

مرتضایی با اشاره به اینکه ایرانی‌های زیادی پس از موفقیت تیم ملی فوتسال افغانستان خوشحال شده‌اند و به او پیام داده‌اند، ادامه داد: «ما پس از اینکه موفق به شکست قرقیزستان و صعود به جام جهانی شدیم، در هتل مشترکی که با ایران داشتیم، از طریق کادر و بازیکنان ایرانی مورد استقبال قرار گرفتیم و ما را در آغوش گرفتند. ما دو ملت ایران و افغانستان هستیم و نمی‌توانیم خودمان را جدا کنیم. اشتراکات زیادی داریم. ضمن اینکه باید اشاره کنیم که بازیکنان مستعد زیادی در افغانستان حضور دارند و در مشهد این پتانسیل را در مهاجرین افغانستانی دیدم. آقای حسین طیبی هم خودش گفت که خیلی از حرکات تکنیکی‌اش را را از یک طبعه افغانستانی یاد گرفته که آقای سیدجواد هاشمی است و ما هم او را خیلی دوست داریم. یعنی هیچ تفاوتی نیست. هنوزم اگر به مشهد بیایید، نه از روی گویش و نه از روی ظاهر متوجه نمی‌شوید یک فرد ایرانی است یا افغانستانی. استعدادهای افغانستانی شباهت زیادی به استعدادهای ایرانی دارند و این یکی دیگر از مسائلی بود که باعث شد ما بهتر نتیجه بگیریم. ضمن اینکه ما دانشی در ایران داریم که از مربیان دیگر آموختیم و به پیشرفت فوتسال افغانستان کمک کرده است».

این بزرگ‌ترین خصلت ایرانی‌هاست

سرمربی ایرانی تیم ملی افغانستان با تاکید بر اینکه مسئله نژادی نباید وجود داشته باشد، بیان کرد: «چیزی که برای ما ایرانی‌ها اهمیت دارد، احترام به یک ملت و مردم است. چیزی که شعار ماست اینکه بدون هیچ غرض و مسائل حاشیه‌ای به بازیکنان، مردم، مسئولین، رسانه‌های افغانستان و .. احترام می‌گذاریم. این بزرگ‌ترین خصلت ما ایرانی‌ها است. احترام به حریف، احترام به جایی که کار می‌کنیم و احترام به مردمش. ادب و احترام همیشه سرلوحه مردم ایران بزرگ بوده است. ما هیچ وقت در هیچ زمانی هیچ مسئله نژادی‌ای را در گذشته و آینده نداشته‌ایم و نخواهیم داشت و اصلا برای‌مان مطرح نیست. ما به صورت واحد در تیم ملی افغانستان عمل می‌کنیم و به عنوان یک خانواده عمل می‌کنیم».

تیم زیر ۱۷ سال ایران در ایران آماده مسابقات شد

مجید مرتضایی سپس مردم ایران و افغانستان را در ماجرای حواشی اخیر به احترام دعوت کرد و گفت: «مهم‌ترین چیزی که باعث تلطیف فضا می‌شود، احترام است. ما هیچ برتری یا ارجحیتی نسبت به یکدیگر نداریم. خدا را شکر در ایران هم همینطور است و ۹۹ درصد مردم ایران نگاه خدایی ناکرده تحقیرآمیز به افغانستان ندارند. ما الان کمپ‌های‌مان را در مشهد برگزار می‌کنیم. همین تیم زیر ۱۷ سال یک ماه در تهران اردو زد و با تیم‌های مثل گیتی‌پسند، سپاهان و … بازی کرد. حتی درخواست حضور در ایران به فدراسیون فوتبال ایران فرستاده شد و خیلی از این بازیکنان در ایران زندگی می‌کنند. این در هم تنیده شدن قابل جدایی نیست. هر کسی هر کاری بکند، می‌بینیم که رفتارها و کنش‌ها طوری است که احترام پایه همه چیز است».

فردا ممکن است هر اتفاقی رخ بدهد اما …

بخش پایانی صحبت‌های مجید مرتضایی هم درباره بازی تیم ملی ایران و افغانستان اینگونه مطرح شد: «فردا ممکن است هر اتفاقی بیفتد. ما ببریم یا ایران ببرد ولی این اصلا ملاک برتری قومیت یا هر چیز دیگری نیست. ما در زمین رقیب هستیم و بیرون از زمین رفیق یکدیگریم. این یک بازی جذاب بین دو تیم است که برای موفقیت تلاش می‌کنند. ضمن اینکه الان قرعه‌کشی جام‌ ملت‌های آسیا برگزار شد و باز هم ما با تیم ملی ایران هم‌گروه شدیم. باز هم با هم رقابت داریم. قطعا قبل از مسابقه هم با بازیکنان صحبت می‌کنم که همیشه باید احترام حریف را نگه داریم. چرا که خیلی از مهاجرین افغانستان در ایران به دنیا آمده‌اند، در ایران زندگی‌ کرده‌اند، حتی خیلی‌ها در ایران ازدواج کرده‌اند. امیدواریم همچنان کشور ایران بتواند به توسعه ورزش در کشور افغانستان کمک کند. کما اینکه همین حالا هم در والیبال افغانستان هم مربیان ایرانی وجود دارند. در فوتبال ساحلی هم شاهد بودم که از مربیان ایرانی استفاد کرده‌اند. پس هیچ نشانه‌ای برای نفرت‌پراکنی وجودد ندارد و به امید خدا ما در کنار هم می‌توانیم قدرت‌های بزرگ آسیا باشیم. ایران قبلا بوده و امیدواریم افغانستان هم به زودی مدعی آسیا شود».