صدرالدین موسوی؛ معلمی که داوری فوتسال ایران را جهانی کرد

به گزارش پایگاه خبری فوتسال، گاهی بعضی نام‌ها فقط در تاریخ ثبت نمی‌شوند، بلکه مسیر یک رشته را تغییر می‌دهند.

سید صدرالدین موسوی، یکی از همان نام‌هاست؛ مردی از نسل طلایی داورانی که با عشق، تلاش و انضباط، پرچم ایران را در بالاترین سطح داوری جهان بالا بردند.

متولد ۱۳۳۹ و بزرگ‌شده در مسیر آموزش و تربیت، موسوی بیش از ۴۰ سال از عمرش را وقف پرورش نسل‌های تازه‌ ورزشکاران و داوران کرد. او از کلاس درس و سوت آغاز کرد و تا سه جام جهانی فوتسال فیفا پیش رفت؛ اسپانیا ۱۹۹۶، گواتمالا ۲۰۰۰ و چین تایپه ۲۰۰۴، جایی که در فینال وقت‌نگهدار بود و نیمه‌نهایی آرژانتین و ایتالیا را قضاوت کرد — افتخاری که تا امروز تنها در کارنامه‌ی معدودی از داوران جهان دیده می‌شود.

اما مسیر او بعد از داوری تمام نشد. از سال ۲۰۰۵، به عنوان ناظر و مدرس رسمی کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) و از ۲۰۰۶، به عنوان مدرس رسمی فیفا در داوری فوتسال فعالیت خود را ادامه داد؛ عنوانی که تنها یک ایرانی آن را در اختیار داشت: سید صدرالدین موسوی.

او در کنار تدریس در کورس‌های بین‌المللی فیفا و AFC، در پنج دوره قهرمانی آسیای فوتبال ساحلی، هشت جام ملت‌های آسیای فوتسال و ده‌ها کورس آموزشی در کشورهای مختلف آسیا نقش مدرس و ناظر را بر عهده داشت.

در همه‌جا — از تایلند تا مالزی، از امارات تا ایران — داوران جوان با احترام از او یاد می‌کنند: استاد موسوی.

امروز، با وجود بازنشستگی رسمی از فیفا و AFC در ۶۵ سالگی، هنوز هم او در کنار داوران و تیم‌ها حاضر است؛ ناظر، مدرس، مشاور و مهم‌تر از همه، معلمی دلسوز برای داوری ایران.

«من عاشق آموزش و رشد فوتسال و فوتبال هستم. داوری فقط سوت نیست، فهم بازی و تربیت نسل بعدی است.»

سید صدرالدین موسوی، نماد تعهد، تخصص و فروتنی در داوری ایران است — چهره‌ای که سال‌ها تجربه‌اش می‌تواند چراغ راه نسل تازه داوران و تصمیم‌گیران فوتبال کشور باشد و چه شایسته که این تجربه بهترین بهره را ببریم.