تغییر نسل، چشم‌انداز فوتسال بانوان

به گزارش پایگاه خبری فوتسال، یکی از نقدهای سالیان گذشته به تیم ملی فوتسال بانوان، میانگین سنی بالای آن بود. فارغ از اینکه چه کسی سرمربی تیم است، برخی کارشناسان و روزنامه‌نگاران معتقد بودند تقریباً همیشه فهرست ثابتی از بازیکنان به اردو دعوت می‌شوند، فرصت چندانی به جوان‌ترها داده نمی‌شود و همین مسئله باعث شده شور و شوق لیگ کاهش پیدا کند، چراکه عملاً درهای تیم ملی بسته به نظر می‌رسد. به شخصه معتقدم هیچ مربی‌ای، در هیچ سطحی، چشم خود را بر بازیکن باکیفیت نمی‌بندد و اعتبارش را برای رودربایستی یا تعارف خرج نمی‌کند. همان‌قدر که بازیکنان به دنبال موفقیت هستند، مربیان نیز دستاوردهای حرفه‌ای خود را مهم می‌شمارند. چرا باید یک مربی موفقیت خود و تیمش را فدای بازیکنی کند که دوران او به پایان رسیده و در عوض، یک ستاره آماده و مؤثر را پشت خط نگه دارد؟
شهرزاد مظفر مربی و مدرسِ کارآزموده‌ای است، در فوتسال صاحب ایده و قابل اعتماد است، تجربه‌های ملی و بین‌المللی ارزشمندی دارد و اهل تعارف و نان قرض دادن نیست. او از تغییر نسل و میدان دادن به بازیکنان تازه‌نفس می‌گوید. جام جهانی را پشت سر گذاشته‌ایم و زمان آن رسیده که برای تورنمنت‌های پیش‌رو، جوان‌ترها به اردو دعوت شوند، در دیدارهای تدارکاتی محک بخورند و به‌تدریج پیراهن تیم ملی را از نسل پیشین تحویل بگیرند، نسلی که به اندازه توانش کوشید، با امکانات کم، مسیر بلندی را پیمود و راه را هموار کرد. این نسل عزیز و شریف بود، اما به جبر زمان و قاعده‌ای که در همه جای جهان جاری است، باید جای خود را به نسلی تازه‌نفس‌تر بدهد. قدردان تلاش‌هایشان هستیم و امیدواریم نسل جدید، که به‌زودی ترکیب تیم‌های ملی را شکل می‌دهد، فراموش نکند چه پیراهن ارزشمندی را به امانت گرفته است، پیراهنی که باید بر اعتبار آن بیفزاید و روزی آن را به نسل بعدی بسپارد.
و اما واقعیت این است که لیگ‌های فوتبال و فوتسال زنان با نظم مطلوبی برگزار می‌شود، سطح فنی بازیکنان رو به رشد است و تماشای مسابقات می‌تواند در سبد تفریحات خانوادگی جای بگیرد. حمایت، حلقه مفقوده‌ای است که می‌تواند آینده این ورزش را روشن‌تر کند و دل دختران فوتبالیست و فوتسالیست را گرمتر کند و آنها با سخت‌کوشی بیشتر برای پیشرفت تلاش کنند.