باقری، در انتظار فرصت درخشش

به گزارش پایگاه خبری فوتسال، در دنیای ورزش، همواره ستاره‌های زیادی حضور دارند که به دلایل مختلف در سایه‌ی بازیکنان دیگر باقی می‌مانند و فرصت درخشش نمی‌یابند. این بازیکنان معمولاً پس از اولین اعتماد مربی، چنان عملکردی دارند که هواداران و تیم را با این پرسش مواجه می‌کنند: «چرا زودتر به او اعتماد نشد؟» این دسته از «ستاره‌های خاموش» در رشته‌های تیمی، به‌ویژه در فوتسال و در پست دروازه‌بانی، بیشتر دیده می‌شوند؛ چرا که مربیان در این رشته‌ها تمایل کمتری به تغییر ترکیب دارند.
آرین باقری یکی از همان گلرهایی است که در چند فصل گذشته همواره پشت سایه‌ی بزرگان قرار داشته، اما هر بار که فرصت حضور در میدان را یافته، توانایی بالای خود را به رخ کشیده است. او که در سال‌های گذشته ذخیره باقر محمدی در فرش‌آرا مشهد بود، توانایی‌های خود را در لیگ دسته یک و تیم صدرا شیراز به خوبی اثبات کرد؛ اوج هنرنمایی این گلر دلیجانی، مهار ۵ پنالتی در بازی مقابل نفت امیدیه بود. پس از آن یک نیم فصل در مقاومت همدان درخشید و در شرایطی که این تیم در نیم فصل اول تنها ۵ امتیاز گرفته بود (با وجود ۳ امتیاز اهدایی کمیته انضباطی)، در زمان حضور او، ۸ امتیاز برای تیم به ارمغان آورد.
باقری در تعطیلات نیم فصل گذشته به جمع یاران جوادالائمه شهرکرد پیوست تا جایگزین گلرهای جداشده این تیم شود. اما تا هفته بیست‌ویکم مجوز بازی وی به دلیل مشکلات باشگاه شهرکردی صادر نشد. این گلر جوان در ۴ دیداری که برای تیمش به میدان رفت یک کلین‌شیت ثبت کرد و میانگین ۲.۲۵ گل خورده در هر بازی را در تیمی که در طول فصل میانگین ۴ گل خورده در هر بازی دارد از خود به جای گذاشت. اوج عملکرد وی دیدار مقابل گهر زمین سیرجان بود که بیش از ۲۵ دفع توپ موفق داشت و بعد از بازی مورد تحسین کادر فنی و ابرستاره‌های تیم سیرجانی قرار گرفت. سیوهایی که از ثانیه ۱۰ بازی شروع شد و تا انتهای مسابقه ادامه داشت. ثبت کلین‌شیت در یک نیمه مقابل گهرزمین، آن هم در تیمی که ۱۰۷ گل خورده است، دستاورد بزرگی محسوب می‌شود. عملکرد مثبت باقری در دیدارهای پایانی فصل، این حسرت را در دل هواداران جوادالائمه ایجاد کرد که چرا زودتر قفس توری دروازه را به او نسپردند.