ابهام در تصمیم سازمان لیگ فوتسال؛ چرا برای پردیس قزوین قانون تغییر کرد؟

به گزارش پایگاه خبری فوتسال، در حالی که سازمان لیگ فوتسال پیش از آغاز هر فصل، مهلت مشخصی را برای ثبت‌نام تیم‌های حاضر در لیگ برتر تعیین می‌کند، تصمیم اخیر هیأت رئیسه این سازمان درباره تیم پردیس قزوین، پرسش‌های جدی درباره نحوه اجرای قوانین و رعایت عدالت میان باشگاه‌ها ایجاد کرده است؛ تصمیمی که از نگاه بسیاری از فعالان فوتسال، با رویه‌های گذشته سازمان لیگ همخوانی ندارد.

بر اساس برنامه اعلام شده، آخرین مهلت ثبت‌نام تیم‌های حاضر در لیگ برتر فوتسال، پنجم مردادماه بود. با این حال، باشگاه پردیس قزوین تا پایان زمان مقرر، آمادگی خود را برای حضور در مسابقات اعلام نکرد و مدارک لازم را نیز ارائه نداد.

مطابق رویه معمول، در چنین شرایطی سازمان لیگ باید عدم حضور این تیم را قطعی اعلام کرده و درباره جانشین آن تصمیم‌گیری می‌کرد؛ اما اتفاقی متفاوت رخ داد. در جلسه ششم مردادماه هیأت رئیسه سازمان لیگ فوتسال، به پردیس قزوین ۷۲ ساعت فرصت داده شد تا مدارک خود را تکمیل و مراحل ثبت‌نام را انجام دهد.

تصمیمی که شائبه تبعیض را ایجاد کرد

اعطای این فرصت اضافه، در حالی صورت گرفته که در مقررات سازمان لیگ، تمدید مهلت ثبت‌نام برای یک باشگاه پس از پایان زمان قانونی، پیش‌بینی نشده است. همین موضوع باعث شده این تصمیم با انتقادهایی همراه شود و شائبه برخورد متفاوت با باشگاه‌ها را به وجود آورد.

حساسیت ماجرا زمانی بیشتر می‌شود که حسین باجیوند، رئیس هیأت فوتبال استان قزوین، یکی از اعضای هیأت رئیسه سازمان لیگ فوتسال نیز محسوب می‌شود. هرچند حضور یک عضو در هیأت رئیسه به‌تنهایی به معنای اعمال نفوذ نیست، اما همزمانی این موضوع با اعطای فرصت ویژه به تنها نماینده استان قزوین، زمینه ایجاد ابهام و طرح پرسش درباره احتمال جانبداری را فراهم کرده است؛ پرسش‌هایی که تنها با شفاف‌سازی رسمی سازمان لیگ قابل پاسخ خواهد بود.

سابقه‌ای که روایت دیگری دارد

آنچه انتقادها را جدی‌تر می‌کند، مقایسه این تصمیم با پرونده‌ای مشابه در سال‌های گذشته است.

چند فصل قبل، تیم زندی بتن کلاردشت قصد داشت امتیاز خود را به باشگاه ستاره بوتیا واگذار کند، اما این انتقال تا پایان مهلت قانونی ثبت نشد. اگرچه این واگذاری پس از پایان مهلت انجام شد، سازمان لیگ با آن موافقت نکرد و پرونده به کمیته انضباطی ارجاع شد.

در نهایت نیز زندی بتن از لیگ برتر کنار گذاشته شد و تیم مقاومت البرز که فصل قبل در رده سیزدهم قرار گرفته و سقوط کرده بود، به عنوان جانشین در لیگ برتر باقی ماند.

اکنون این سؤال مطرح می‌شود که اگر در آن پرونده، سازمان لیگ حتی انتقال امتیاز انجام‌شده پس از پایان مهلت قانونی را نپذیرفت، چرا این بار برای تیمی که اساساً در موعد مقرر ثبت‌نام نکرده، ۷۲ ساعت فرصت اضافی در نظر گرفته شده است؟

حق تیم سیزدهم چه می‌شود؟

یکی دیگر از ابعاد این تصمیم، مربوط به باشگاه بهشتی‌سازه است؛ تیمی که فصل گذشته در رده سیزدهم لیگ برتر قرار گرفت.

اگر سازمان لیگ مطابق رویه گذشته عمل می‌کرد و پردیس قزوین را از حضور در مسابقات کنار می‌گذاشت، انتظار می‌رفت موضوع حضور تیم جایگزین بررسی شود و بهشتی‌سازه به عنوان تیم سیزدهم، شانس بازگشت به لیگ برتر را داشته باشد؛ همان اتفاقی که پیش‌تر برای مقاومت البرز رخ داد.

اما با اعطای فرصت ۷۲ ساعته به پردیس، عملاً این احتمال از بین رفت و باشگاهی که بر اساس سوابق گذشته می‌توانست امیدوار به بازگشت باشد، از این حق محروم شد؛ موضوعی که می‌تواند محل اعتراض باشد.

مطالبه اصلی؛ شفافیت، نه حاشیه

اصل موضوع، صرفاً حضور یا عدم حضور پردیس قزوین در لیگ برتر نیست، بلکه نحوه اجرای قانون است. اگر سازمان لیگ اختیار قانونی برای تمدید مهلت ثبت‌نام داشته، انتظار می‌رود مستندات و مبنای حقوقی این تصمیم را به صورت شفاف اعلام کند. اما اگر چنین اختیاری وجود نداشته، تفاوت برخورد با پرونده پردیس قزوین و پرونده زندی بتن کلاردشت، پرسش‌های جدی درباره وحدت رویه در تصمیمات این نهاد ایجاد می‌کند.

در رقابت‌های حرفه‌ای، مهم‌ترین سرمایه هر سازمان، اعتماد باشگاه‌ها به اجرای یکسان مقررات است. هرگونه تفاوت در برخورد با پرونده‌های مشابه، حتی اگر با نیت کمک به یک تیم انجام شده باشد، می‌تواند اصل عدالت رقابتی را زیر سؤال ببرد.

اکنون انتظار می‌رود سازمان لیگ فوتسال با ارائه توضیحی مستند، روشن کند که اعطای فرصت ۷۲ ساعته به پردیس قزوین بر اساس کدام ماده قانونی انجام شده و چرا در پرونده‌ای مشابه در سال‌های گذشته، چنین فرصتی در اختیار باشگاه دیگری قرار نگرفت. پاسخ به این پرسش‌ها، علاوه بر رفع ابهامات موجود، می‌تواند از شکل‌گیری شائبه تبعیض و تضییع حقوق سایر باشگاه‌ها جلوگیری کند.