راموس: فوتسال ایران پتانسیل بالایی دارد/ مشتاق حضور در جام جهانی بودم/ همواره با احترام با من برخورد شد

به گزارش پایگاه خبری فوتسال، داوید راموس باراگان در روزهای پایانی اسفند ۱۴۰۳ برای حضور در کادر فنی تیم ملی فوتسال ایران با مقامات کمیته فوتسال به توافق رسید و فعالیت خود در تیم ملی را از اردیبهشت سال ۱۴۰۴ آغاز کرد. این مربی اسپانیایی یکی از ارکان موفقیت فوتسال ایران در سال درخشان ۱۴۰۴ بود و نقش مهمی در قهرمانی چهاردهم تیم ملی در جام ملت‌های آسیا و همچنین مسابقات قهرمانی کشورهای اسلامی ایفا کرد.

بعد از خاتمه قرارداد طرفین در پایان سال ۱۴۰۴، همکاری مرد اسپانیایی با تیم ملی فوتسال به پایان رسیده و او در اردوهای شاگردان وحید شمسایی حاضر نشد. به بهانه دوره کوتاه اما موفق حضور در تیم ملی و پایان زودهنگام آن، به سراغ راموس رفتیم و گفت‌وگویی با او انجام دادیم

درباره تجربه حضور در ایران و زندگی در کشورمان صحبت کنید.

در ایران کاملاً روی کارم متمرکز بودم. در مرکز تمرینات (مرکز ملی فوتبال) زندگی می‌کردم و از نظر حرفه‌ای کاملاً مشغول بودم. ساعات زیادی را در دفتر کمیته فوتسال و در سالن فوتسال سپری می‌کردم. به جز بخشی از روز که کمی ورزش می‌کردم، تلاش می‌کردم فوتسال ایران را به شکل کامل بشناسم و ببینم چگونه می‌توانم با استفاده از دانش، دیدگاه و تجربه‌ام به پیشرفت آن کمک کنم. همچنین فرصت داشتم تا چند شهر ایران را ببینم و با افراد فوق‌العاده‌ای آشنا شوم که تمام تلاش خود را کردند تا بهترین حس ممکن را داشته باشم. همیشه قدردان رفتار، صمیمیت و مهربانی آنها هستم.

 در مورد تیم ملی فوتسال چه نظری دارید؟ آیا کیفیت تیم ایران مطابق با انتظارات شما بود؟

تیم ملی ایران پتانسیل بسیار بالایی دارد و به همین خاطر در سطح بین‌المللی از احترام زیادی برخوردار است. به همین دلیل هم چالش حضور در ایران را پذیرفتم. اگر این کیفیت وجود نداشت یا از کیفیت بالای فوتسال ایران آگاه نبودم، این پیشنهاد را قبول نمی‌کردم. با این حال به‌عنوان کسی که فوتسال ایران را می‌شناسد، وقتی این پیشنهاد را دریافت کردم، چالش کمک به فوتسال ایران را پذیرفتم تا همچنان رشد کند و در آسیا و جهان، به‌عنوان یک کشور مرجع باقی بماند.

پیش از رفتن به ایران، چه تصوری از زندگی در آنجا داشتید؟ آیا پس از اقامت در کشورمان، دیدگاه شما نسبت به ایران تغییر کرد؟

زندگی مانند ورزش ما (فوتسال) نیازمند سازگاری مداوم است. تفاوت‌هایی در فرهنگ و رسوم ایران و اسپانیا وجود دارد، اما فکر می‌کنم خیلی خوب با فرهنگ شما سازگار شدم و همیشه کاملاً راحت بودم. از این موضوع آگاه بودم و با تصویری از آنچه ممکن است با آن مواجه شوم، به ایران آمدم. علاوه بر بازیکنان ایرانی که می‌شناختم، از افراد اسپانیایی که قبلاً در ایران حضور داشتند و کار کرده بودند هم پرس‌وجو کرده بودم. با اشتیاق فراوان به ایران آمدم و از تمام کسانی که با آنها زندگی کردم، بسیار سپاسگزارم.

به‌صورت ویژه از احسان اصولی (مشاور رئیس فدراسیون فوتبال در امور فوتسال)، احسان کامیانی (رئیس کمیته فوتسال) و تمام تیم حرفه‌ای او از جمله بهزاد آزاد (رئیس دپارتمان فوتسال)، ابوالفضل کریمیان (مدیر تیم ملی فوتسال)، امیرمحمد نوری (مسئول برگزاری لیگ برتر فوتسال)، احسان محمدی (مدیر رسانه‌ای تیم ملی فوتسال) و سایر افراد به‌خاطر توجهی که نشان دادند و باعث شدند به چیزی جز کارم فکر نکنم، تشکر می‌کنم. قدردان زحمات کارکنان کمیته فوتسال و اقامتگاه‌های خودم، فرحان غضبان مترجم من که همیشه در دسترس بود، همه اعضای خانواده فوتسال ایران و کادر فنی تیم ملی که مراقب بودند تا بهترین شرایط را داشته باشم، هستم.

 درباره قهرمانی جام ملت‌های آسیا صحبت کنید که ایران در فینالی پُرتنش و جذاب به قهرمانی قاره کهن دست یافت.

ما موفق شدیم به قهرمانی بازی‌های کشورهای اسلامی و جام ملت‌های آسیا برسیم. قهرمانی در این تورنمنت‌ها روزبه‌روز دشوارتر می‌شود؛ زیرا سایر کشورهای آسیایی سرمایه‌گذاری زیادی روی پیشرفت انجام می‌دهند. با توجه به کیفیت فوتسال ایران، معتقدم فوتسال شما برای ادامه رشد باید روی درک و استفاده از رویکردهای جدید تمرکز کند؛ مسائلی چون بازی با دروازه‌بانان در دو فاز تهاجمی و دفاعی، اهمیت بیشتر به ارتقای عادت‌های رقابتی و توجه به جزئیاتی که هنگام برابری تیم‌ها، تفاوت‌ها را رقم می‌زنند.

نکاتی چون شروع مجدد و استراتژی‌های ضربات ایستگاهی (هم در دفاع و هم در حمله) یا تشخیص دقیق ویژگی‌ها و نقاط قوت یک بازیکن یا تیم برای بهره‌گیری با بالاترین دقت و کارایی و برعکس، شناسایی ضعف‌ها برای پنهان کردن یا به حداقل رساندن تأثیر منفی آنها برای رشد فوتسال ایران اهمیت زیادی دارد.

 کار کردن با وحید شمسایی و تیم ملی ایران از جنبه‌های فنی و غیرفنی چگونه بود؟

کار با شمسایی و کادر فنی تیم ملی ایران تجربه‌ای فوق‌العاده و از لحاظ شخصی بسیار پُربار بود. آنها کمک کردند تا فوتسال ایران را از درون بشناسم و همیشه با رویی گشاده، به ایده‌های من اهمیت می‌دادند. اعضای کادر فنی همیشه به تداوم موفقیت تیم ملی و فراهم کردن بهترین شرایط ممکن برای فعالیت تیم متعهد هستند.

فوتسال ایران برای رسیدن به سطح کشورهایی مثل برزیل و اسپانیا چه چیزی کم دارد؟

علاوه بر مسائلی که گفتم، بهبود کفپوش زمین در برخی سالن‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است؛ بازی در برخی سالن‌ها مانند این است که دیدارهای لیگ برتر فوتبال به‌جای چمن، روی زمین خاکی برگزار شود! در این راستا اگر تیم‌ها روی زمین‌هایی بازی کنند که توپ با سرعت بیشتری حرکت کند، ریتم بیشتری به بازی داده می‌شود و این اتفاق باعث جذابیت فوتسال خواهد شد.

فوتسال ایران در عرصه بین‌المللی باید تعاملات بیشتری داشته باشد تا درک عمیق‌تری از این رشته، به‌ویژه در زمینه استراتژی‌های نوین، روش‌های تمرینی و موارد مشابه پیدا کند. در کشورهایی چون اسپانیا و پرتغال، هیچ‌چیز به قضا و قدر سپرده نمی‌شود؛ بلکه همه‌چیز موشکافانه تحلیل می‌شود که این امر سبب شده تسلط بر بازی و شناخت آن افزایش یابد. همچنین در زمینه بازی بدون توپ یا بهره‌گیری تاکتیکی از قوانین – مانند ارتکاب خطاهای تاکتیکی – و حفظ تمرکز کامل در طول مسابقه هنوز جای پیشرفت وجود دارد.

باید به مسئولیتی که هرکس بر عهده دارد، متعهد بود و همیشه تلاش کرد بهترین نسخه خود را به نمایش گذاشت. من می‌بینم که بازیکنان ایرانی عصبانی می‌شوند، از جریان بازی خارج می‌شوند یا اشتباهاتی انجام می‌دهند که به ظاهر بی‌اهمیت به نظر می‌رسد. همه این‌ها جزئیاتی هستند که می‌تواند پیامدهای زیان‌باری داشته باشد. مسئله دیگری که باید مد نظر قرار داد، واکنش به تصمیمات داوری است.

می‌بینم فوتسال ایران پیشرفت زیادی کرده و در مسیر درستی قرار دارد. کمیته داوران هم (برای برطرف شدن اشتباهات داوری) تلاش زیادی می‌کند و کار بزرگی در این زمینه انجام می‌دهد. اکنون با استفاده از سیستم کمک‌داور ویدیویی (VS)، ابزار فوق‌العاده‌ای در اختیار فوتسال ایران قرار گرفته تا پیشرفت در تمامی ابعاد صورت بگیرد؛ ابزاری که سبب می‌شود احترام به داور باقی بماند و بازیکنان فقط روی بازی تمرکز کنند.

یکی از جزئیاتی که به‌ویژه در مورد تیم ملی برای من خیلی مهم است – همان‌طور که وحید شمسایی و دستیاران او در رسانه‌ها درباره آن صحبت کرده‌اند و سختی آن را هم درک می‌کنم – این است که تیم ملی بتواند برای آماده‌سازی رویدادهای بزرگ، دیدارهای بین‌المللی برگزار کند. این مسئله وجود دارد و تیم ملی آن را می‌پذیرد، اما فرصت‌های ارزشمندی برای رویارویی با سایر تیم‌ها و افزایش تجربه بازیکنان از دست می‌رود.

 آیا جدایی شما از تیم ملی به شکلی مناسب و محترمانه انجام شد؟ آیا انتظار داشتید پایان همکاری شما به همین شکل اتفاق بیفتد؟

همیشه بسیار عالی و محترمانه با من رفتار شد. متأسفانه امکان ادامه این همکاری وجود نداشت، اما این اتفاق برای من قابل احترام است. زندگی ادامه دارد. هدف و تعهدم هنگام ورود به ایران، کمک به رشد و پیشرفت فوتسال ایران با بهره‌گیری از دانش و تجربه خودم، رقابت برای کسب مجدد عنوان قهرمانی آسیا و تلاش برای حفظ جایگاه تیم ملی در میان بهترین‌های جهان بود. زمانی که با حضور در تیم ملی ایران موافقت کردم، مشتاق حضور در جام جهانی بودم. این مسئله فعلاً به‌خاطر شرایط کنونی میسر نیست و نمی‌دانیم چه اتفاقی در آینده می‌افتد. در هر صورت برای فوتسال ایران آرزوی موفقیت دارم.

آیا پس از اتمام قرارداد، پیشنهادی برای تمدید این قرارداد دریافت کردید؟ مبلغ قرارداد شما پرداخت شد؟

پیشنهاد مشخصی برای تمدید قرارداد ارائه نشد. با این حال همه مسائل مربوط به قرارداد (پرداخت حقوق) در وضعیت مناسب و درستی قرار داشت.

آیا بعد از ترک ایران با تیم دیگری کار کردید؟

همکاری من با فدراسیون فوتبال ایران در ماه مارس به پایان رسید. پس از آن از فرصت بهره بردم تا پس از سال‌های متمادی که نمی‌توانستم، تابستان را کنار خانواده‌ام در اسپانیا سپری کنم. از طرف برخی تیم‌های لیگ برتر اسپانیا با من تماس گرفته‌اند، اما پروژه‌هایی نبودند که به من انگیزه بدهند. پیشنهادهای زیادی خارج از اسپانیا داشتم، اما عجله‌ای برای پذیرش پیشنهاد جدید ندارم. می‌خواهم به تیمی بروم که مرا به وجد بیاورد و جذاب باشد؛ نه اینکه به هر شکلی بخواهم با فدراسیون یا باشگاه جدیدی قرارداد ببندم.

همچنان تجربیات و دانش خودم را به اشتراک می‌گذارم و دوره‌های آموزشی برای مربیان برگزار می‌کنم. در حال ارزیابی روش‌های دیگر برای درک ورزش‌ فوتسال و آشنایی با ابزارهای نوینی هستم که تکنولوژی برای پیشرفت رقابتی در اختیار ما قرار می‌دهد.